Friday, August 26, 2016

अर्प रुगो तूं सिर सतगुर खे,

तर्ज़ः- दिने वते ते--
मुखड़ोः- अर्प रुगो तूं सिर सतगुर खे,
पूज संदसि प्यो पेर, लहीं तूं सुखड़नि संदा ढेर
1    साणु सचाईअ संदा समुर तूं, कढी कुलई फ़द फेर, त पहुंचीं सघड़ो सांत सुमेर
अथई उति कुछ तिकरण बाज़ी, साण होषयारीअ षेर, रखजि तूं पुखता पहिंजा पेर
2    मान वदाई चाह रखी तूं घुड़जि उन्हीअ ना घेर, रखजि तूं संदी हलीमीअ हेर
पोइ सजो संसार त थींदुइ, तुहिंजे हुकम ज़ेर, छदींदइ वेरी विसारे वेर
3    काल अचानक ईंदुइ कंध ते, नाहक करि ना अवेर,उछिल तूं भर्मनि वारी भेर
रुअन रड़नि हित आल्स वारा, ढेरनि संदड़ा ढेर, हल्यो थे हुकम जिनी चैफेर
4    भेट कयो होे भीलण सिर खे, छदे दादाणा देर, चखया उन राम बि जुठा बेर
हरी प्रभू वसि दासन दासा, सिर दे तूं बि सवेर, कढिज ब्यिा संसनि संदड़ा सेर

No comments:

Post a Comment